یادداشتی به قلم یونس صالح بیگی _ پس از یک شب طوفانی؛ نگاهها به آیندهای تازه در صنعت نفت :شب گذشته برای بدنه صنعت نفت، شبی متفاوت و پرالتهاب بود؛شبی که حمید بورد با تصمیمی ناگهانی، موجی از شوک و پرسش را میان کارکنان و ناظران حوزه نفت ایجاد کرد و شرایطی کمسابقه را رقم زد.
در ادامه این تحولات، انتصاب مدیرعامل جدید مناطق نفتخیز جنوب و همچنین مدیرعامل جدید شرکت ملی حفاری ایران، فضای مدیریتی این دو مجموعه مهم را وارد مرحلهای تازه کرده است؛ مرحلهای که پر از انتظار، ابهام و البته امید است.
اکنون با خروج پیرامون و همه نقدهایی که طی مدت گذشته نسبت به عملکرد مدیریتی وی مطرح میشد، نگاهها بیش از هر زمان دیگری به سمت رامین حاتمی برگشته است؛ مدیری باسابقه و آشنا به زیرساختها، نیروها و چالشهای ریشهدار صنعت نفت.
پرسنل مناطق نفتخیز جنوب امروز یک سؤال مشترک دارند:
آیا دوران تازهای آغاز شده است؟
آیا مشکلات قدیمی نیروی انسانی که سالها انباشته شده، اینبار با رویکردی متفاوت حل خواهد شد؟
آیا شایستهسالاری که بارها در سخنرانیها و وعدهها مطرح شد، دوباره به ساختار مدیریتی بازمیگردد؟
آیا ارنجها، ساختارها و توازنهای درونی این مجموعه بزرگ، با مدیریت یک فرد آشنا به سازوکار نفت، از نو و با تدبیر چیده میشود؟
شناختی که کارکنان از مهندس حاتمی دارند، باعث شده بخش مهمی از بدنه عملیاتی و ستادی مناطق نفتخیز جنوب امیدوار باشند.
امید به اینکه مدیریت جدید با درایت، شناخت دقیق از بدنه فنی و انسانی، و نگاه شایستهسالار بتواند هوای تازهای به این مجموعه بدمد.
اکنون زمان آزمون است؛آزمون مدیریتی که آینده بزرگترین شرکت تولیدکننده نفت کشور و رضایت هزاران نیروی متخصص به آن وابسته است.
همه نگاهها به حاتمی است…
و امیدها نیز….
